Page 47 -
P. 47

โครงการหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ด้านการเกษตร เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว





               ในปที่มีฝนมาก มวลชีวภาพในระยะใบที่ 14 ลดลงเมื่อ คารบอนไดออกไซด เพิ่มขึ้น ทั้งผลผลิตน้ําตาล และ

               น้ําหนักลําสดมีแนวโนมเพิ่มขึ้นเชนเดียวกับมวลชีวภาพ ที่ระยะใบที่ 14 ในปที่ฝนนอยและ คารบอนไดออกไซด

               เพิ่มขึ้นเปน 2 เทา น้ําหนักหัวสดของมันสําปะหลังลดลงในปที่มีฝนนอย และปานกลาง แตเพิ่มขึ้นอยางเห็นได

               ชัดในปที่มีฝนมาก ขณะที่วันแตกกิ่งแรก โดยทั่วไปจะเร็วขึ้น เมื่อคารบอนไดออกไซด เพิ่มขึ้นเปน 1.5 และ 2

               เทา เทียบกับปปกติ สําหรับคาดัชนีการเก็บเกี่ยว จะลดลงเมื่อคารบอนไดออกไซด เพิ่มขึ้น ตรงกันขามกับดัชนี

               พื้นที่ใบสูงสุด ยกเวน ในปที่มีฝนนอย


                       คณะสิ่งแวดลอมและทรัพยากรศาสตร (2551) วิเคราะหการคาดการณการใชน้ําของขาวโพดใน

               อนาคต พบวา การใชน้ําของขาวโพดโดยใชขอมูลสภาพภูมิอากาศจากการคาดการณของแบบจําลองทาง

               คณิตศาสตร PRECIS (Providing Regional Climates for Impact Studies) ทําการจําลองสภาพอากาศ โดย

               ใชชุดขอมูล Global dataset ECHAM4: A2 Scenario พบวา ขาวโพดมีความตองการน้ําเพิ่มขึ้นประมาณ

               20% ของการใชน้ําในชวงป ค.ศ. 1980-1989 และจะมีความตองการน้ําของขาวโพดมากที่สุดอยูในชวงกลาง

               ของการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้นจากปฐาน ในชวงป ค.ศ.2080-2089 ดังนั้นความแปรปรวนของฝนที่ตกในพื้นที่ที่

               ปลูกขาวโพดที่อาศัยน้ําฝนอาจสงผลกระทบตอผลผลิตได



                       ขาวโพดเลี้ยงสัตวที่อาศัยน้ําฝนจะเปดรับกับความไมแนนอนของการเริ่มตนของฤดูฝนที่อาจ

               เปลี่ยนแปลงไปทําใหการเริ่มตนของฤดูกาลปลูกไมแนนอน ความแปรปรวนของฤดูฝนในฤดูกาลผลิตอาจมีผล

               ทําใหขาวโพดเสี่ยงตอการระบาดของแมลงและโรคระบาดในขาวโพด เกริก ปนแหนงเพชร และ คณะ (2552)

               คาดการณวาผลผลิตของขาวโพดเลี้ยงสัตวในอนาคตอาจเปลี่ยนแปลงไปไมมากนัก


                       จินตนา สุขมณี (2553) ศึกษาการรับรูและการจัดการความเสี่ยงของเกษตรกรผูปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว

               อําเภอปากชอง จังหวัดนครราชสีมา ปการเพาะปลูก 2552 พบวา เกษตรกรรับรูความเสี่ยงดานภัยแลงมาก

               ที่สุด แตสนใจที่จะจัดการความเสี่ยงดังกลาวรองจากการจัดการความเสี่ยงผานโครงการประกันรายได การ

               จัดการความเสี่ยงภัยแลงสัมพันธกับปจจัยสวนบุคคลดานมูลคาทรัพยสินทางการเกษตรและการรับรูความเสี่ยง

               ดานการเพาะปลูก  ดังนั้นการเพิ่มความสนใจของเกษตรกรในการจัดการความเสี่ยงดานภัยแลงภายใตโครงการ

               ประกันภัยพืชผลใหสูงขึ้นจําเปนตองมีการปรับปรุงระดับการรับรูถึงความเสี่ยงโดยเฉพาะ การเลือกใชเมล็ด

               พันธุและการใสปุยซึ่งเปนตนทุนที่สําคัญที่สงผลตอรายไดของเกษตรกร


               2.6 สภาพปญหาของการปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตวในประเทศไทย

                       จากการศึกษาของ พุฒิพงศ นวกิจบํารุง และ อัจฉรา รักยุติธรรม (2557) อธิบายถึงขั้นตอนและผูที่

               เกี่ยวของในวงจรการผลิตขาวโพดเลี้ยงสัตวใน อ. แมแจม จ. เชียงใหม ประกอบดวย เกษตรกร ผูรับจางสีและ


                                                                                                       16
   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52