Page 51 -
P. 51
โครงการพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์เฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
44 สัทวิทยา : การวิเคราะหระบบเสียงในภาษา บทที่ 4 สัทลักษณ
4.3 แบบจําลองการเก็บสัทลักษณ (models of feature geometry)
แนวคิดที่วาสัทลักษณเปนสวนประกอบยอยของหนวยเสียงนั้น แฮลี (Halle,1964) ไดกลาวถึง
หนวยเสียงวา “เปนการทํางานพรอมๆ กัน สําหรับคุณสมบัติตางๆ ที่รวมกันทําใหเกิดเปนเสียงนั้นๆ”
(Goldsmith, 1990:277) ในการรวมกันของคุณสมบัติตางๆ หรือสัทลักษณตางๆ เหลานี้ ไดมีการเสนอ
แบบจําลองของการเก็บสัทลักษณหรือการเก็บเสียงในระดับลึกใน 2 รูปแบบหลัก ดังนี้
4.3.4 การเก็บสัทลักษณแบบโรโดเล็กซ (Rodollex Model of feature geometry)
แบบจําลองนี้ มีแกนพยัญชนะ-สระ (CV-tier) หรือแกนกระดูกสันหลัง (skeleton หรือ
skeletal tier) เปนตัวยึดสัทลักษณตางๆ ซึ่งแตละสัทลักษณจะเปนอิสระตอกันหมด และยึดติดกับแกน
พยัญชนะ-สระโดยตรง ดังภาพที่ 4.1
F 1
F z F 2
F y X F 3 แกนพยัญชนะ-สระ
(skeletal tier)
F x F 4
F
5
ภาพที่ 4.1 แบบจําลองการเก็บสัทลักษณแบบโรโดเล็กซ
โดย F , F , …, F , F แทนคาสัทลักษณแตละสัทลักษณ เชน [sonorant], [voice], [nasal], [low],
2
1
y
x
[back] เปนตน แบบจําลองนี้เสนอโดย เฮลี ในชวงปคศ. 1970 โดยเนนความเปนอิสระตอกันและกัน
ของสัทลักษณ หรือความเปนอัตภาคเปนสําคัญ (ดูรายละเอียดในบทที่ 7)
4.3.5 การเก็บสัทลักษณแบบลําดับชั้น (Class-node or Hierarchy model of feature geometry)
แบบจําลองที่ไดมาจากโมฮานัน (Mohanan, 1983) คลีเมนส (Clements, 1985) และเซจีย
(Sagey, 1986) มีลักษณะเปนโครงสรางลําดับชั้นของสัทลักษณโดยจัดสัทลักษณเปนกลุมๆตามลักษณะ
การทํางานที่คลายคลึงกัน แตละกลุมสัทลักษณจะมีลําดับชั้นที่เชื่อมโยงประสานกันโดยโครงสรางชั้น
สูงสุดจะมายึดกับแกนพยัญชนะ-สระ (CV-tier หรือ skeleton) ซึ่งทําหนาที่เปนแกนหลัก ดังภาพที่ 4.2