Page 131 -

โครงการหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ด้านการเกษตร เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

นิทานลูกทุง

เรื่องวัวลืมตีน

ครั้งหนึ่งนานมาแลว (ที่ตองเริ่มตนแบบนี้ก็เพราะไมรูวาเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อใด) มีวัวลากเกวียน

สองตัวที่เจาของใชเทียมเกวียนขนวัสดุขาวของเพื่อขึ้นไปทําไรบนดอย วันหนึ่งในขณะที่วัวสองตัว

กําลังลากเกวียนบรรทุกของหนักขึ้นดอย ฝนก็ไดตกลงมาอยางหนัก ทําใหทางเกวียนเฉอะแฉะกลาย
เปนดินโคลน วัวก็ลากเกวียนขึ้นดอยอยางลําบาก เพราะเกวียนก็หนัก ทางเกวียนก็เปนโคลนลื่น

แตวัวทั้งสองก็ลากเข็นเกวียนขึ้นไปจนถึงไรที่อยูเชิงดอย เจาของวัวปลอยใหวัวพักผอนกินหญา พอ

ตกบายแดดออนวัวทั้งสองก็ลากเกวียนวางเปลาลงจากดอย ในขณะที่ผานทางเกวียนที่เปนโคลน

ตอนฝนตก ซึ่งตอนนี้นํ้าแหงหมดแลว วัวตัวหนึ่งก็สังเกตเห็นรอยตีนวัวลึกมากปรากฏอยูเต็มทาง

เกวียนไปหมด จึงบนขึ้นมาวา

“เฮย ใครวะ เดินเปนรอยตีนลึกเปนบาเลย ทําใหขาเดินลําบาก ตองระวังไมใหตีนตกหลุม

เดี๋ยวแขงจะหัก” วัวอีกตัวหนึ่งจึงยอนเอาวา

“เฮย มันก็รอยตีนเอ็งนะแหละ จําไมไดหรือตอนขาขึ้น ฝนตก ทางลื่น เกวียนก็หนัก รอยตีน

เอ็งเลยลึก เพราะดินเปนโคลน .... ทําเปนวัวลืมตีนไปได”

ประหยัดอาหารกวาพวกที่เปดเสียงดังระดับปกติ คือ 45 เดซิเบล ใหฟง ถาอนุมานเอาตามผลการทดลอง
กับแกะ เขาใจวาพวกวัยรุนที่ชอบเที่ยวตามโรงเตนดิสโกที่เปดดนตรีเสียงดัง นาจะโตเร็วกวาคนอื่น แตที่

แน ๆคือจะเปนโรคหูตึงกอนวัยอันควร อีกทั้งเสียเงินมากและเสียตัวงาย มีผลการทดลองรายงานอีกวา

ภูมิปญญา วัฒนธรรม วัฒนธรรม และและสํานวนไทยจากไรนาสํานวนไทยจากไรนา 113113

ภูมิปญญา